нівеліро́ўшчык, ‑а, м.

Спецыяліст па нівеліраванню (у 1 знач.), нівеліроўцы (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падатказдо́льнасць, ‑і, ж.

Спец. Наяўнасць прымет, пры якіх па закону належыць плаціць падатак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падпо́крыўны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які сеецца па якой‑н. культуры. Падпокрыўны пасеў канюшыны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падра́дчык, ‑а, м.

Асоба ці ўстанова, якія вядуць якія‑н. работы па падрадах.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

панізо́ўе, ‑я, н.

Мясцовасць, якая знаходзіцца па ніжнім цячэнні ракі. Панізоўе ракі Лены.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

па-дэ-дэ́, нескл., н.

Від парнага танца, а таксама музыка да яго.

[Фр. pas de deux — танец удваіх ад pax — крок, танец і deux — два.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пераасігнава́ць, ‑ную, ‑нуеш, ‑нуе; зак., што.

Асігнаваць па-іншаму; змяніць асігнаванне чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прававі́к, ‑а, м.

Разм. Спецыяліст па праву ​1 (у 1, 2 знач.); юрыст.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прагу́льны, ‑ая, ‑ае.

Разм. Прапушчаны па прычыне прагулу, праведзены без работы. Прагульныя дні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

праслібізава́ць, ‑зую, ‑зуеш, ‑зуе; зак., што і без дап.

Разм. Прачытаць па складах.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)