сэнс (
◊ у пэ́ўным сэ́нсе — в не́котором (изве́стном) смы́сле (ро́де)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
сэнс (
◊ у пэ́ўным сэ́нсе — в не́котором (изве́стном) смы́сле (ро́де)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вака́була, ‑ы,
[Ад лац. vocabulum — слова.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аказіяна́льны, ‑ая, ‑ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
амо́нім, ‑а,
[Грэч. homos — аднолькавы і onyma — імя.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
архаі́чны, ‑ая, ‑ае.
Старажытны, старадаўні.
[Грэч. archaios — старажытны.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
марфе́ма, ‑ы,
Частка
[Ад грэч. morphē — форма.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прэпазі́цыя, ‑і,
Становішча
[Ад лац. praepositio — пастаноўка ўперадзе.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэдупліка́цыя, ‑і,
[Ад лац, reduplicatio — падваенне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
семіты́зм, ‑а,
У лінгвістыцы —
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
словасклада́нне, ‑я,
Утварэнне новых слоў шляхам злучэння ў адно
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)