нача́льнік, -а, мн. -і, -аў, м.

Асоба, якая ўзначальвае што-н., кіруе чым-н.

|| ж. нача́льніца, -ы, мн. -ы, -ніц (разм.).

|| прым. нача́льніцкі, -ая, -ае.

Н. загад.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

экза́рх, -а, мн. -і, -аў, м.

У праваслаўнай царкве: галава асобнай царкоўнай вобласці ці самастойнай царквы, а таксама асоба, якая носіць гэты тытул.

Патрыяршы Э. усяе Беларусі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

эмі́р, -а, мн. -ы, -аў, м.

Тытул правіцеля, князя ў некаторых мусульманскіх краінах Усходу і Афрыкі, а таксама асоба, якая мае гэты тытул.

|| прым. эмі́рскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

rozkazodawca

м. асоба, якая аддае загад (распараджэнне)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

figurant

м.

1. фігурант;

2. падстаўная асоба

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

prominent

м. кніжн. уплывовая асоба; важная шышка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

przyzwoitka

ж. кампаньёнка; асоба, якая суправаджае дзяўчыну

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

high-ranking [ˌhaɪˈræŋkɪŋ] adj. высокапаста́ўлены; ста́ршы;

a high-ranking official высока паста́ўленая афіцы́йная асо́ба

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

outsider [ˌaʊtˈsaɪdə] n.

1. пабо́чная асо́ба; чужы́нец; чужані́ца

2. неспецыялі́ст, непрафесіяна́л

3. sport аўтса́йдар

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

tartar [ˈtɑ:tə] n.

1. chem. ві́нны ка́мень

2. зубны́ ка́мень

3. асо́ба дзі́кага но́раву

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)