Verbum

накаці́цца

1. (im Róllen) stóßen* (на каго-н., што-н. auf A);

2. (пра хвалі і пад.) sich heránwälzen

нано́ва прысл. aufs Néue, von néuem, von vórne noch éinmal;

зрабі́ць што-н. нано́ва etw. neu noch éinmal máchen

нязру́чнасць ж.

1. (няспрытнасць) Úngeschicklichkeit f -;

2. (пра час, што-н. не зусім адпаведнае) Úngunst f -, Péinlich keit f -

пагавары́ць spréchen* vi; réden vi (з кім-н. mit D, пра каго-н., што-н. von D, über A)

паляга́ць (у чым-н. in D) bestéhen vi;

яго́ віна́ паляга́е ў тым, што… séine Schuld bestéht darín, dass…

сердава́ць разм. (на каго-н, што-н.) sich ärgern (über A), böse sein (D, auf A), zürnen (D) vi

паскупі́цца géizen vi (на што-н. mit D);

не паскупі́цца nicht géizen (mit D), sich nicht lúmpen lássen*(разм.)

перабра́цца

1. (цераз што-н.) hinüberkommen* vi (s), übersetzen vi (s);

2. (перасяліцца) úmziehen* vi (s); übersiedeln vi (s)

по́зірк м. Blick m -(e)s, -e;

кі́нуць по́зірк éinen Blick wérfen* (на каго-н., што-н. auf A)

арыентава́ць

1. ori¦entíeren vt; éinordnen vt (карту, компас);

2. перан. ori¦entíeren vt; áusrichten vt (на што-н. auf A)