сіліка́тчык, ‑а, м.

Разм.

1. Спецыяліст па сілікатах.

2. Работнік сілікатнай прамысловасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

складаназале́жны, ‑ая, ‑ае.

У граматыцы — пабудаваны па спосабу граматычнай залежнасці. Складаназалежныя сказы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

складаназлу́чаны, ‑ая, ‑ае.

У граматыцы — пабудаваны па спосабу граматычнага злучэння. Складаназлучаныя сказы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

стэнатыпі́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Спецыяліст па запісу вуснай мовы стэнатыпічным метадам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сці́льшчык, ‑а, м.

Рабочы, спецыяліст па ўкладванню і рассцілцы торфу для сушкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сялі́ць, сялю, селіш, селіць; незак., каго-што.

Уладжваць па незаселеных месцах; пасяляць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тангенцыя́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Накіраваны па датычнай да дадзенай крывой. Тангенцыяльны ціск.

[Ад лац. tangens, tangentis — які датыкаецца.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тэлеграфава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. тэлеграфаваць; перадача паведамленняў па тэлеграфе.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тэлеінфарма́цыя, ‑і, ж.

Інфармацыйныя паведамленні, якія перадаюцца па тэлебачанні; перадача такіх паведамленняў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шчытамо́рднік, ‑а, м.

Ядавітая змяя сямейства грымучых з буйнымі шчыткамі па галаве.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)