лушчы́льнік, ‑а, м.

Сельскагаспадарчая прылада для лушчэння глебы. Лямешны лушчыльнік. Дыскавы лушчыльнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мазні́ца, ‑ы, ж.

Пасудзіна для калёснай мазі. Спяваюць колы, бразгаюць мазніцы. Барадулін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

малача́рня, ‑і, ж.

Памяшканне па ферме для перапрацоўкі і захоўвання малака; малочная.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

марапла́вальны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да мараплавання, прызначаны для мараплавання; мараходны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мезо́нны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да мезона, прызначаны для атрымання мезонаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

метэаспадаро́жнік, ‑а, м.

Спец. Штучны спадарожнік, прызначаны для метэаралагічных назіранняў; метэаралагічны спадарожнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мікравага́, ‑і, ДМ ‑вазе, ж.

Вага для ўзважвання вельмі малых цяжараў.

[Ад грэч. mikrós — маленькі і вага.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мікразо́нд, ‑а, М ‑дзе, м.

Зонд (прыбор для даследавання свідравін) малых памераў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

місіяне́р, ‑а, м.

Прапаведнік, які пасылаецца царквой для рэлігійнай прапаганды свайго веравызнання.

[Фр. missionnaire, ад лац. missio — пасылка.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мяня́льны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для размену або абмену грошай. Мяняльная крама.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)