камка́
(цюрк. kamka, ад перс. kämhä)
шаўковая каляровая тканіна з узорамі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
каніфа́с
(гал. kannefas)
лёгкая баваўняная тканіна з рэльефным малюнкам, даўней паласатая.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
кума́ч
(тат. kumač, ад ар. kumáš)
баваўняная тканіна ярка-чырвонага колеру.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ліберці́
(англ. liberty)
бліскучая шаўковая тканіна, з якой шыюць блузкі, сукенкі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
манчэ́стэр
(англ. Manchester = назва горада ў Англіі)
аксамітная тканіна, разнавіднасць вельвету.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
рыпс
(ням. Rips)
моцная тканіна з палатнянай асновай у дробны рубчык.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
трыката́ж
(фр. tricotage)
тканіна машыннай вязкі, а таксама вырабы з яе.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
трып
(фр. tripe)
шарсцяная або баваўняная варсістая тканіна, падобная да аксаміту.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Парча́ ’тканіна са складаным узорам з шаўковай асновай і залатым або сярэбраным (або імітаваным пад золата ці серабро) узорам’. Рус., укр. парча́ ’тс’. У запазычаннях ст.-бел. м. не адзначаецца, таму, відаць, у бел. м. з рус. Лічыцца запазычаннем з тат. parča ’парча, узор’ (Міклашыч, Türk. El. Nachtr., 2, 140, 232; Праабражэнскі, 2, 19). Паводле Гомбаца (RS, 7, 187), тут ст.-цюрк. аснова, што і ў кірг. barča ’шаўковая тканіна’. Гл. яшчэ Фасмер, 3, 210.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Гарніту́р ’гарнітур’ (БРС), ’від тканіны’, ’шаўковая тканіна’ (Нас.), гарні́тур ’касцюм’ (Касп.), гарні́тар ’касцюм’ (Шат.), гарні́дар ’гарнітур, касцюм’ (Сл. паўн.-зах.). Слова гарніту́р, як і рус. гарниту́р, запазычана з ням. Garnitur (< франц. garniture). Гл. Фасмер, 1, 394. Гарніту́р у значэнні ’від тканіны, шаўковая тканіна’, рус. гарниту́ра, гарниту́р ’тс’ (таксама граниту́р, галенту́р, гарлету́р) < франц. gros de Tours (Фасмер, там жа). Гарні́тур, гарні́тар ’касцюм’ гарні́дар < польск. garnitur ’тс’ (гл. Шат., Сл. паўн.-зах.). Параўн. Кюнэ, Poln., 56.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)