1. Дзяржава, якая складаецца з самастойных дзяржаў або дзяржаўных утварэнняў, што захоўваюць пэўную юрыдычную і палітычную самастойнасць; адпаведная форма дзяржаўнага ўладкавання.
Расійская Ф.
2. Саюз асобных таварыстваў, арганізацый.
Шахматная ф.
|| прым.федэраты́ўны, -ая, -ае іфедэра́льны, -ая, -ае (да 1 знач.).
Федэратыўная дзяржава.
Федэратыўная адзінка.
На федэратыўных пачатках.
Федэральны канцлер.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Тона ’адзінка вагі, роўная 1000 кілаграмаў’ (ТСБМ, Сцяшк., Вруб.). З заходнееўрапейскіх моў, дзе ням.Tonne, англ., нідэр.ton ’тс’ < франц.tonne ’тс’, першапачаткова ’вінная бочка’ < гальск.tŭnna ’мех для віна’. (Фасмер, 4, 77; ЕСУМ, 5, 597; Чарных, 2, 520; Голуб-Ліер, 493).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
во́ласць
1. Адміністрацыйная адзінка, частка павету ў дарэвалюцыйнай Расіі (БРС).
2. У актах (1557). Горад і некалькі вёсак, якія належалі аднаму ўладару (Гарб.).
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
паазе́р'е Месца каля аднаго возера; тэрыторыя каля азёр; прыазёрны край (Зах. Бел., Слаўг.).
□ Паазер'е Віленскае — адміністрацыйная адзінка ў Заходняй Беларусі да 1939 года.
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
atmosphere
[ˈætməsfɪr]
n.
1) атмасфэ́ра f.
2) Figur. навако́льнае асяро́дзьдзе, абста́віны pl., атмасфэ́ра f
3) Phys. атмасфэ́ра f. (адзі́нка атмасфэ́рнага ці́ску)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
гран
(лац. granum = зерне)
1) адзінка аптэкарскай вагі, роўная 0,062 грама;
2) перан. мізэрная велічыня.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
епа́рхія
(гр. eparchia, ад ері = над + arche = улада)
царкоўна-адміністрацыйная тэрытарыяльная адзінка, якой кіруе епіскап.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
е́ўра
[англ. Euro(pean) = еўрапейскі]
адзіная грашовая адзінка краін Еўропы, што ўваходзяць у Еўрапейскі саюз.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
Лясні́цтва, лясні́ства, лясні́частва, лясні́чыства ’ўчастак лесу як гаспадарчая адзінка’, ’упраўленне, якое ведае гэтым лясным участкам, і гаспадарчыя будынкі, дзе яно размяшчаецца’ (ТСБМ, Нас., Сл. ПЗБ; слаўг., Яшк.). Форма лясніцтва (‑ства) з польск.leśnictwo, якое з leśnik, а ляснічаства — з рус. мовы. Да лясні́к (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
АСТА́Н (перс. вобласць, правінцыя),
адм.-тэр.адзінка ў Іране з 1937. На чале Астана стаіць астандар (ген.-губернатар), які падначальваецца міністру ўнутр. спраў. Астан падзяляецца на некалькі шахрастанаў (раёнаў).