заво́чнік, ‑а, м.

Той, хто вучыцца па сістэме завочнага навучання. Студэнт-завочнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мнагадзе́тнасць, ‑і, ж.

Наяўнасць у бацькоў вялікай колькасці дзяцей. Дапамога па мнагадзетнасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

напаўкашто́ўны, ‑ая, ‑ае.

Які набліжаецца па сваіх якасцях да каштоўных (пра камяні).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

настро́йшчык, ‑а, м.

Спецыяліст па настройцы музычных інструментаў, станкоў, механізмаў і пад.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нашрубава́ць, ‑бую, ‑буеш, ‑буе; зак., што.

Круцячы па вінтавой разьбе, надзець; навінціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паветраправо́дны, ‑ая, ‑ае.

Які праводзіць паветра, па якім ідзе паветра. Паветраправодныя трубы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пагадзі́нны, ‑ая, ‑ае.

Які робіцца, разлічваецца па гадзінах. Пагадзінная аплата. Пагадзінная праца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паго́цаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Разм. Гоцаць некаторы час. Пагоцаць па пакоі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падстрачы́ць, ‑страчу, ‑строчыш, ‑строчыць; зак., што.

Падшыць на машыне знізу, па краі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пазакаштары́сны, ‑ая, ‑ае.

Які праходзіць (зацвярджаецца, выдаткоўваецца) не па каштарысу. Пазакаштарысныя грошы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)