Verbum

ваяжо́р, ‑а, м.

Уст.

1. Падарожнік; вандроўнік.

2. Тое, што і коміваяжор.

[Фр. voyageur.]

во́рагаў, ‑ава.

Які належыць ворагу; тое, што і варожы (у 2 знач.).

во́хкі, ‑ая, ‑ае.

Разм. Тое, што і волкі. Вохкія сцежкі. Вохкая коўдра.

адыхо́ды, ‑аў; адз. адыход, ‑у, М ‑дзе, м.

Тое, што і адходы.

амшы́ць, амшу, амшыш, амшыць; зак., што.

Тое, што і абымшыць. Амшыць сцены.

ану́чына, ‑ы, ж.

Разм. Тое, што і ануча (у 1, 3 знач.).

вы́малат, ‑у, М ‑лаце, м.

Тое, што і умалот (у 2 знач.).

вы́паласнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак., што.

Тое, што і спаласнуць. Выпаласнуць графік.

вы́халадзіць, ‑джу, ‑дзіш, ‑дзіць; зак., што.

Тое, што і выстудзіць. Выхаладзіць хату.

абстры́гчыся, ‑стрыгуся, ‑стрыжэшся, ‑стрыжэцца; ‑стрыжомся, ‑стрыжацеся, ‑стрыгуцца; зак.

Тое, што і астрыгчыся.