парамагні́тны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае ўласцівасці парамагнетыкаў. Парамагнітныя целы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

параметры́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Звязаны з параметрам, параметрамі. Параметрычнае ўраўненне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

параўпускны́, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які служыць для ўпускання пары ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парцыя́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Частковы, які складае частку чаго‑н.

[Лац. partialis.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паўкру́жны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае форму паўкруга. Паўкружныя каналы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пемзава́ць, ‑зую, ‑зуеш, ‑зуе; незак., што.

Спец. Чысціць, шліфаваць пемзай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перакро́й, ‑ю, м.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. перакройваць — перакроіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пераку́льнік, ‑а, м.

Спец. Прыстасаванне для разгрузкі адкрытых вагонаў перакульваннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перамяжо́ўванне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. перамяжоўваць — перамежаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пераплаўны́, ‑ая, ‑ое.

Спец. Атрыманы ў выніку пераплаўкі. Пераплаўны чыгун.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)