тэрмаэлеме́нт, ‑а, М ‑нце, м.

Спец. Тое, што і тэрмапара.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

умыка́нне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. умыкаць — умыкнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уру́бліванне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. урублівацца — урубіцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

урэтры́т, ‑у, М ‑рыце, м.

Спец. Запаленне слізістай абалонкі урэтры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

усалі́цца, усоліцца; зак.

Спец. Прасаліцца ў меру, дастаткова. Мяса ўсалілася.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

утвара́льнік, ‑а, м.

Спец. Рэчыва, элемент, якія ўтвараюць што‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уто́чнік, ‑а, м.

Спец. Рабочы, які падрыхтоўвае ўток для ткання.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фальцо́вачны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Прызначаны для фальцавання, фальцоўкі. Фальцовачная машына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фармава́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Прызначаны для фармавання, фармоўкі. Фармавальная машына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фармазме́на, ‑ы, ж.

Спец. Змена формы чаго‑н. Фармазмена металу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)