плюсна́, ‑ы, ж.

Спец. Частка ступні паміж пяткай і пальцамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

плюшчэ́нне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. плюшчыць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папяльні́к, папельніка, м.

Спец. Ніжняя частка топкі, куды падае попел.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парамагні́тны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае ўласцівасці парамагнетыкаў. Парамагнітныя целы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

параметры́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Звязаны з параметрам, параметрамі. Параметрычнае ўраўненне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

параўпускны́, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які служыць для ўпускання пары ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парцыя́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Частковы, які складае частку чаго‑н.

[Лац. partialis.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паўкру́жны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае форму паўкруга. Паўкружныя каналы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пемзава́ць, ‑зую, ‑зуеш, ‑зуе; незак., што.

Спец. Чысціць, шліфаваць пемзай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скарыфікацы́йны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які служыць для скарыфікацыі. Скарыфікацыйная машына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)