Verbum

Dr. hab., Dr. habil. = doctor habilitatus – доктар навук, які мае права выкладаць у ВНУ

érblos a юрыд.

1) вы́марачны, які́ не пакі́нуў па сабе́ спадкае́мцаў

2) пазба́ўлены спа́дчыны

erdénklich a магчы́мы, які́ магчы́ма сабе́ ўяві́ць;

auf álle ~e Art усі́мі магчы́мымі спо́сабамі

erdrückend a які́ [што] падаўля́е [прыгнята́е];

éine ~e Árbeit ця́жкая [знясі́льваючая] пра́ца [рабо́та];

ein ~er Bewéis неаспрэ́чны до́каз

frémdsprachlich a іншамо́ўны, які́ ма́е дачыне́нне да заме́жнай мо́вы;

~er Únterricht выклада́нне заме́жнай мо́вы

gebórgen

1. part II ад bérgen*

2. a схава́ны; які́ знахо́дзіцца ў бяспе́чным ме́сцы

Gefállene sub m, f -n, -n

1) забі́ты, які́ загі́нуў (у баі)

2) распу́сны

gesúcht a

1) патрэ́бны, шука́ны, які́ карыста́ецца по́пытам (пра тавары)

2) вы́чварны, прэтэнцыёзны, ненатура́льны

Gewínner m -s, -

1) перамо́жца; той, хто вы́йграў

2) ну́мар, на які́ вы́паў вы́йгрыш

Ígel m -s, - во́жык;

so ein ~! які́ ўпа́рты!;

stáchelig [bórstig] wie ein ~ калю́чы, як во́жык