пашко́джанне, ‑я,
1.
2. Тое, што пашкоджана; пашкоджанае месца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пашко́джанне, ‑я,
1.
2. Тое, што пашкоджана; пашкоджанае месца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
узго́рысты, ‑ая, ‑ае.
Пакрыты ўзгоркамі, з вялікай колькасцю ўзгоркаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
верени́ца
верени́ца мы́слей чарада́ ду́мак;
идти́ верени́цей
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
паво́лі
1. ме́дленно, потихо́ньку;
2. осторо́жно;
3. и́сподволь;
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прагрэ́с, -су
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
усту́пка
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
davón=
аддзял. дзеясл. прыстаўка, указвае на аддаленне: davóngehen
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
náchwanken
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
herúntergehen
1)
2) паніжа́цца, па́даць (пра цэны)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
náchfolgen
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)