невозмо́жно
1. нареч. немагчы́ма, немажлі́ва; (чрезвычайно) надзвыча́йна; (очень) ве́льмі;
2. безл., в знач. сказ. немагчы́ма, немажлі́ва; (нельзя) не́льга;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
трево́жно нареч., безл., в знач. сказ. трыво́жна; (неспокойно) неспако́йна;
бы́ло трево́жно на душе́ было́ трыво́жна (неспако́йна) на душы́;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
трын-трава́ в знач. сказ., прост. хоць бы што;
ему́ всё трын-трава́ яму́ ўсё хоць бы што.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
тюкII межд., в знач. сказ., разг. цюк;
тюк в стекло́ и разби́л цюк у шы́бу і разбі́ў.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
АМБІВАЛЕ́НТНАСЦЬ (ад лац. ambo абодва + valentia сіла),
дваістасць успрымання і перажывання, калі адзін і той жа аб’ект выклікае ў чалавека процілеглыя пачуцці і ацэнкі (задавальненне і незадаволенасць, сцвярджэнне і адмаўленне). Тэрмін «амбівалентнасць» увёў у 1930 швейц. псіхіятр Э.Блейлер для вызначэння супярэчлівага псіх. стану. Рас. літ.-знавец М.Бахцін надаў яму значэнне эстэт. паняцця. Амбівалентнасць выявілася ў нар. і неафіц. культуры эпохі сярэднявечча і Адраджэння, у фальклоры, нар. мастацтве. Амбівалентныя вобразы, сюжэты і матывы характэрны для бел. і інш. архаічнай міфалогіі, сінкрэтычнай творчасці з нявыяўленай дыферэнцыяцыяй эстэт. катэгорый-апазіцый (прыгожага і агіднага, узнёслага і нізкага, трагічнага і камічнага). Амбівалентныя гратэск і сімволіка ёсць у творчасці Ф.Рабле, М.Сервантэса, М.Гогаля, Ф.Багушэвіча, Я.Купалы. У класічным мастацтве і бел. нац. фальклоры амбівалентнасць выкарыстоўваецца як дасціпны і шматзначны маст. сродак, спалучэнне прыкмет эпічнага героя і камічнага дублёра ў чарадзейных казках і легендах, нар. тэатры, прыказках і прымаўках, літ.-маст. травестацыях і пародыях (польска-бел. камедыі, інтэрмедыі 17—18 ст., ананімныя творы «Энеіда навыварат», «Тарас на Парнасе»). У сучасным мастацтве праяўляецца ў сатыр. жанрах (у творах А.Макаёнка, ананімнай паэме «Сказ пра Лысую гару»), цыркавой клаунадзе і інш.
У.М.Конан.
т. 1, с. 308
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
грэ́шны
1. гре́шный, грехо́вный;
~ныя ду́мкі — гре́шные (грехо́вные) мы́сли;
2. разг., в знач. сказ. гре́шен;
◊ ~ным чы́нам — гре́шным де́лом
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
мо́дна нареч.
1. мо́дно;
м. апрану́цца — мо́дно оде́ться;
2. в знач. сказ. мо́дно;
гэ́та сёння м. — э́то сего́дня мо́дно
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
мо́кра нареч.
1. мо́кро, сы́ро;
2. в знач. безл. сказ. мо́кро, сы́ро;
на ву́ліцы м. — на у́лице мо́кро (сы́ро)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ляп межд., в знач. сказ. хлоп, шлёп, ляп;
падбе́г і л. па спі́не — подбежа́л и хлоп (шлёп) по спине́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
развіты́
1. (достигший высокой степени развития) развито́й;
2. перен. (духовно зрелый, просвещённый, культурный) развито́й;
○ р. сказ — грам. распространённое предложе́ние
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)