«МОГИЛЁВСКИЙ ГО́ЛОС»,
штодзённая грамадска-
С.Г.Кныш.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
«МОГИЛЁВСКИЙ ГО́ЛОС»,
штодзённая грамадска-
С.Г.Кныш.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
мо́ва
няме́цкая мо́ва die déutsche Spráche, das Déutsche (
ро́дная мо́ва Múttersprache
жыва́я мо́ва lébende Spráche;
мёртвая мо́ва tóte Spráche;
заме́жная мо́ва frémde Spráche, Frémdsprache
вало́даць мо́вай éine Spráche behérrschen;
гавары́ць на мо́ве éine Spráche sprechen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
АКУЛЁНАК (Пётр Сяргеевіч) (
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
«ГО́ЛАС БЕЛАРУ́СА»,
сялянска-работніцкая газета, орган
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
БЕЛАРУ́С (Пётра) (
Тв.:
У
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
БЕЛАРУ́СКА-ЎКРАІ́НСКІ КАМІТЭ́Т ПО́МАЧЫ АХВЯ́РАМ ВАЙНЫ́ (
Ю.Р.Васілеўскі.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
МАЗАЛЕ́ЎСКІ (Іван Герасімавіч) (1894,
Літ.:
Бараг Л.Р.
І.У.Саламевіч.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ІВА́Н УДО́ВІН СЫН,
персанаж
Літ.:
Бараг Л.Р.
Л.Р.Бараг.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
мо́ва, -ы,
1. Сродак падтрымання зносін паміж людзьмі і выказвання думкі з уласцівымі яму фанетыка-граматычным ладам і лексічным фондам.
2. Сукупнасць пэўных сродкаў выражэння думкі, уласцівых індывідуальнай манеры пісьменніка; стыль.
3. Здольнасць гаварыць.
4. Сістэма знакаў, гукаў, сігналаў, якія перадаюць інфармацыю.
5. Асаблівасць маўлення, манера гаварыць.
6.
Аналітычныя мовы — мовы, у якіх граматычныя адносіны выражаюцца службовымі словамі, парадкам слоў, інтанацыяй і
Жывая мова — мова, на якой гаворыць дадзены народ у дадзены перыяд.
Індаеўрапейскія мовы — мовы, што ўваходзяць у індаеўрапейскую сям’ю моў (славянскія, германскія, раманскія і
Мёртвая мова — старажытная мова, якая вядома толькі па пісьмовых помніках.
Эзопаўская мова — алегарычная мова, пры дапамозе якой хаваецца прамы сэнс выказвання.
Знайсці агульную мову — прыйсці да згоды.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Вожка, вожкі ’лейцы’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)