Verbum

несправядлі́вы, -ая, -ае.

Які адступаецца ад справядлівасці, супярэчыць справядлівасці.

Н. прыгавор.

|| наз. несправядлі́васць, -і, ж.

паадмята́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., што.

Адмесці ўбок усё, многае.

П. лісце ад парога.

павару́швацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак.

Варушыцца злёгку або час ад часу.

Стары паварушваўся на печы.

спалатне́лы, -ая, -ае (разм.).

Які стаў бледным, падобным на палатно (ад страху, бяды і пад.).

сто́ма, -ы, ж.

Зморанасць ад цяжкай працы ці якога-н. занятку.

Пад вечар найшла с.

струпяне́лы, -ая, -ае (разм.).

1. Які стаў трупам.

2. перан. Які спужаўся, скамянеў ад страху.

самаадрачэ́нне, -я, н. (кніжн.).

Свядомае адмаўленне ад асабістых выгад, даброт.

С. ў імя вялікай мэты.

се́янец, -нца, мн. -нцы, -нцаў, м.

Расліна, што вырасла з насення (у адрозненне ад саджанца).

снегаахо́ва, -ы, ж.

Ахова чыгунак, дарог і пад. ад снежных заносаў.

|| прым. снегаахо́ўны, -ая, -ае.

снегаачышча́льнік, -а, мн. -і, -аў, м.

Машына для ачысткі вуліц, дарог ад снегу, снежных заносаў.