эбе́навы, -ая, -ае.

Які мае адносіны да эбена; зроблены з эбену.

Эбенавая статуэтка.

Эбенавая дошка.

Сямейства эбенавых (наз.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

экзальтава́ны, -ая, -ае (кніжн.).

Які знаходзіцца ў стане павышанай узрушанасці, прасякнуты экзальтацыяй.

Э. чалавек.

|| наз. экзальтава́насць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

экстрасэнсо́рны, -ая, -ае (спец.).

У парапсіхалогіі: які мае адносіны да форм звышадчувальнага, звышпачуццёвага ўспрыняцця.

|| наз. экстрасэнсо́рнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

экстрэма́льны, -ая, -ае.

Крайні па сваім праяўленні (сіле, велічыні), які вылучаецца такім праяўленнем; небяспечны.

Экстрэмальныя ўмовы.

Э. спорт.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

эфекты́ўны, -ая, -ае.

Які дае эфект (у 2 знач.); дзейсны, выніковы.

Э. спосаб гаспадарання.

|| наз. эфекты́ўнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

я́звеннік, -а, мн. -і, -аў, м. (разм.).

Чалавек, які хварэе язвавай хваробай.

|| ж. я́звенніца, -ы, мн. -ы, -ніц.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

micaceous

[,maɪˈkeɪʃəs]

adj.

1) сьлю́дзісты (які́ нага́двае сабо́й сьлюду́, бага́ты на сьлюду́)

2) сьлюдзяны́ (зро́блены з сьлюды́)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

monumental

[,mɑ:njəˈmentəl]

adj.

1) манумэнта́льны

2) які́ ўвекаве́чвае

3) нязвы́клы, надзвыча́йны; ве́льмі вялі́кі

monumental ignorance — надзвыча́йнае не́вуцтва

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

deterrent

[dɪˈterənt]

1.

adj.

стры́мвальны; які адпу́жвае ад чаго́

2.

n.

то́е, што стры́мвае; то́е, што адпу́жвае

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

patrolman

[pəˈtroʊlmən]

n., pl. -men

1) патру́льны -ага m.

2) участко́вы -ага m., паліцыя́нт, які́ патрулю́е раён

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)