Туля́ч ‘месяц’ (Сцяшк. Сл.), ‘бадзяга’ (Я. Купала). У выніку семантычнага пераносу ‘бадзяга’ > ‘месяц, які ў хмарах блукае па небе’; варыянтнае да тула́ч (гл.), параўн. ст.-бел. тулаючий і туляючийся ‘які не мае сталага месца’ (ГСБМ).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

conservative

[kənˈsɜ:rvətɪv]

1.

adj.

1) кансэрваты́ўны, супраці́ўны зьме́нам

2) асьцяро́жны, памярко́ўны, умеркава́ны; скро́мны, сьці́плы

a conservative estimate — скро́мная ацэ́нка

3) які́ захо́ўвае ад псава́ньня, які́ кансэрву́е; засьцерага́льны

2.

n.

1) кансэрва́тар -а m.

2) рэакцыянэ́р -а m., рэакцыянэ́рка f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

constituent

[kənˈstɪtʃuənt]

1.

adj.

1) які́ зьяўля́ецца ча́сткай цэ́лага; складо́вы

2) вы́барчы; які́ прызнача́е

3) устано́ўчы; правамо́цны

a constituent assembly — устано́ўчы сход

2.

n.

1) кампанэ́нт -а m.

2) вы́барца -ы, вы́барнік -а m., вы́барніца f.; даве́рнік -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

parting

[ˈpɑ:rtɪŋ]

1.

n.

1) ад’е́зд, вы́езд -у m.; расстава́ньне, расста́ньне n.

2) разьдзяле́ньне

parting of the roads — ро́стань f., раздаро́жжа n.

3) прабо́р, прадзе́л -у m. (у валасо́х)

2.

adj.

1) разьвіта́льны

2) які́ ад’яжджа́е

3) які́ разьдзяля́е

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

абхо́д

1. Пэўны ўчастак лесу, поля, які абходзіць ляснік, палявы вартаўнік (Слаўг.).

2. Дарога кругом, у аб'езд (Слаўг.).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)

бегуно́к Лёгкі сухі пясок, які цячэ між пальцаў (Тал. Мядзв.). Тое ж пясчу́га́, ілок, пух, пры́са́к, прысок (Слаўг.).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)

towarzyszący

towarzysząc|y

komu/czemu які суправаджае каго/што; спадарожнічае каму/чаму; суправаджальны;

osoba ~a — суправаджальная асоба

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

nastrojowy

nastrojow|y

1. лірычны; эмацыянальны;

muzyka ~a — лірычная музыка;

2. эмацыянальны; які лёгка паддаецца зменам настрою

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

harfowy

harfow|y

які мае дачыненне да арфы;

struny ~e — струны арфы;

forma ~a ляс. лірападобная форма

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wypadkowy

wypadkow|y

1. які датычыць няшчасных выпадкаў; аварыйны;

2. раўнадзейны;

3. ~a ж. фіз., мат. раўнадзейная

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)