Ляшчынныя (сям. раслін) 8/102

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Малакан (род раслін) 1/528

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Марэнавыя (сям. раслін) 7/41

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Эбенавыя (сям. раслін) 11/87

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

ко́лас, ‑а; мн. каласы, ‑оў; м.

1. Суквецце большасці злакаў і некаторых іншых раслін, у якіх кветкі не маюць кветаножак і размяшчаюцца ўздоўж канца сцябла. Колас жыта.

2. Суквецце з пладамі, насеннем гэтых раслін. Налітыя сокам каласы схіліліся долу. Чарнышэвіч. / у знач. зб. Жыта шуміць ядраным коласам. Гурло.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гадо́ўля ж. (раслін) Zucht f -;

гадо́ўля кве́так Blmenzucht f; (жывёл) ufzucht f;

гадо́ўля буйно́й рага́тай жывёлы Rnderzucht f

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

КАЛЮ́ЧКІ ў раслін,

цвёрдыя востраканцовыя ўтварэнні ў выніку метамарфозы парастка (у глогу, цёрну), ліста (у барбарысу, кактусаў), прылісткаў, чаранка (у акацыі, сукулентных малачаяў), зрэдку кораня (у некат. лазячых пальмаў). Характэрны для раслін сухіх і гарачых абласцей, сустракаюцца таксама і ў раслін інш. кліматычных зон (ліяны). Біял. значэнне К. — ахова раслін ад жывёл, памяншэнне выпарэння вады.

т. 7, с. 495

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

амары́лісавы, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да амарылісу.

2. у знач. наз. амары́лісавыя, ‑ых. Сямейства шматгадовых цыбульных раслін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кіла́, ‑ы, ж.

1. Разм. Тое, што і грыжа.

2. Хвароба крыжакветных раслін, пры якой на карэнні ўтвараюцца нарасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лістабло́шка, ‑і, ДМ ‑шцы; Р мн. ‑шак; ж.

Сысучае насякомае атрада раўнакрылых хобатных, якое корміцца сокамі раслін; медзяніца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)