Verbum

адарва́насць, -і, ж.

Адсутнасць сувязі з кім-, чым-н., адчужанасць.

А. ад роднага дома.

аддзяля́льны, -ая, -ае (спец.).

Які служыць для аддзялення чаго-н. ад другога.

А. шчыт.

адле́зці, -зу, -зеш, -зе; -ле́зь; зак. (разм.).

Перастаць чапляцца, адчапіцца.

Адлезь ты ад яго!

адне́квацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак. (разм.).

Адмаўляцца, адгаворвацца, ухіляцца ад выканання якога-н. даручэння.

адрачэ́нец, -нца, мн. -нцы, -нцаў, м.

Той, хто адрокся ад ранейшых сваіх поглядаў, перакананняў.

ло́дарнічаць, -аю, -аеш, -ае; незак. (разм.).

Ухіляцца ад працы, гультаяваць.

|| наз. ло́дарнічанне, -я, н.

бальза́каўскі, -ая, -ае.

У выразе: бальзакаўскі ўзрост — узрост жанчыны ад 30 да 40 гадоў.

засвяці́ць², -вячу́, -ве́ціш, -ве́ціць; -ве́чаны; зак.

Сапсаваць (святлоадчувальную плёнку), не засцярогшы ад дзеяння святла.

засцерага́льнік, -а, мн. -і, -аў, м.

Прыстасаванне ў механізме для засцярогі ад чаго-н.

кары́ць¹, кару́, ко́рыш, ко́рыць; ко́раны; незак., што.

Абчышчаць дрэва ад кары; акорваць.

К. жэрдкі.