павалту́зіць, ‑тужу, ‑тузіш, ‑тузіць; зак., каго.

Разм. Валтузіць на працягу нейкага часу. Надзя павалтузіла .. [камандзіра] за плячо. Бураўкін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перыяды́чнасць, ‑і, ж.

Паўтаральнасць якіх‑н. з’яў, падзей праз пэўныя прамежкі часу. Перыядычнасць засух. Перыядычнасць выдання часопіса.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папля́скваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

Разм. Пляскаць час ад часу або злёгку, патроху. Папляскваць рукою па плячы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

атрыбу́цыя

(лац. attridutio = прыпісванне)

вызначэнне сапраўднасці, аўтэнтычнасці мастацкага твора, яго аўтара, месца і часу стварэння.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

біяхро́н

(ад бія- + гр. chronos = час)

адрэзак геалагічнага часу, на працягу якога адбыліся адкладанні біязоны.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

гіпераксі́я

[ад гіпер- + аксі(ген)]

павелічэнне колькасці кіслароду ў тканках, звязанае з дыханнем чыстым кіслародам на працягу працяглага часу.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ізалатэ́рмы

(ад іза- + гр. allos = іншы + -тэрмы)

ізалініі змены тэмпературы паветра за пэўную адзінку часу.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

таймта́ктар

(англ. timetactor)

кантактар з рэгулюемай вытрымкай часу ўключэння; выкарыстоўваецца ў схемах пуску электрычных рухавікоў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

хронаметра́ж

(фр. chronometrage, ад гр. chronos = час + metreo = мераю)

вымярэнне затрат часу на што-н.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

я́нус

(лац. Janus = імя бога часу, усякага пачатку і канца ў старажытнарымскай міфалогіі)

перан. двурушнік.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)