сасква́рыцца, ‑рыцца; зак.

Быць гатовымі для яды (пра сала). Сала саскварылася.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

святлокапі́р, ‑а, м.

Спец. Апарат для здымання копій на святлоадчувальнай паперы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

святлолячэ́нне, ‑я, н.

Выкарыстанне праменяў святла (сонечнага ці штучнага) для лячэння.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сіндро́м, ‑у, м.

Спец. Комплекс сімптомаў, характэрных для якога‑н. захворвання.

[Ад грэч. syndromē.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скарасцяме́р, ‑а, м.

Прылада для вымярэння скорасці (хуткасці) руху. Магнітны скарасцямер.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скіда́льны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для скідання чаго‑н. Скідальнае акно.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

склераско́п, ‑а, м.

Прыбор для вымярэння цвёрдасці металаў, мінералаў і пад.

[Ад грэч. sklērós — цвёрды і skopéō — гляджу, назіраю.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

снегаўбо́ршчык, ‑а, м.

Чыгуначная машына для ачысткі станцыйных пуцей ад снегу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

снегахо́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Аўтамабіль, прызначаны для руху па снезе.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

снопасушы́льны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для сушкі збожжа ў снапах. Снопасушыльнае збудаванне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)