аскабо́л

(н.-лац. ascobolus)

сумчаты грыб сям. аскаболавых, які развіваецца пераважна на конскім гноі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

афанахе́тэ

(н.-лац. aphanophaete)

ніткаватая зялёная водарасць сям. афанахетавых, якая пасяляецца пераважна на кладофары.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

букцы́нум

(лац. buccinum)

малюск класа бруханогіх, які жыве пераважна ў халодных і ўмераных водах.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

гапаласіфо́н

(н.-лац. hapalosiphon)

ніткаватая сіне-зялёная водарасць сям. стыганемавых, пашыраная пераважна ў вадаёмах.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

дэсмаго́ніум

(н.-лац. desmogonium)

аднаклетачная дыятомавая водарасць сям. эўноцыевых, якая пашырана пераважна ў тропіках.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

кала́цыум

(н.-лац. colacium)

каланіяльная водарасць сям. калацыевых, якая пашырана пераважна ў прэсных водах.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

калка́н

(тур. kalkan)

рыба атрада камбалападобных, якая водзіцца пераважна ў Чорным і Адрыятычным морах.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

кашма́

(цюрк. košma)

посцілка з лямцу, зробленага з авечай воўны (пераважна ў качавых народаў).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

краб

(гал. krab)

рак атрада дзесяціногіх (дэкаподаў), пераважна марскі; многія віды з’яўляюцца аб’ектам промыслу.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

мы́за

(рус. мыза, ад эст. mōiz)

сядзіба з сельскагаспадарчымі будынкамі, хутар (пераважна ў Прыбалтыцы).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)