эўфемі́зм
(гр. euphemismos, ад eu = добра + phemi = гавару)
слова або выраз, якім замяняюць непажаданы, грубы або непрыстойны выраз.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
дзе́рці несов., см. драць;
◊ вялі́кая лы́жка рот дзярэ́ — посл. в за́висти нет коры́сти; мно́го жела́ть — добра́ не вида́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
е́сціся несов.
1. безл. е́сться;
яму́ до́бра е́лася і піло́ся — ему́ хорошо́ е́лось и пило́сь;
2. страд. поеда́ться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
размало́цца сов.
1. размоло́ться;
жы́та до́бра ~ло́лася — рожь хорошо́ размоло́лась;
2. разг. (износиться) разрабо́таться;
уту́лка ~ло́лася — вту́лка разрабо́талась
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
фотагені́чны
(ад гр. phos, -otos = святло + genos = род, паходжанне)
выразны, які добра перадаецца на фотаздымку, кінаплёнцы (напр. ф. твар); параўн. тэлегенічны.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
◎ Прычу́йванне ’здольнасць добра чуць звера’ (Інстр. 2, Мат. Гом.). Рус. паўд. причувать, причуять ’адчуваць, успрымаць нюхам (пра сабаку)’. Да чуяць (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ГААЦЫ́НЫ (Opisthocomidae),
сямейства птушак атр. курападобных. 1 від — гаацын (Opisthocomus hoazin). Жыве на ПнУ Паўд. Амерыкі ў далінах рэк і іх прытокаў, у затопленых лясах; трымаецца чародамі (да 40 асобін).
Даўж. цела каля 60 см. Апярэнне зверху аліўкавае з белымі стракацінамі, знізу рыжаватае. Большая ч. грудзіны і грудной мускулатуры рэдукавана ў сувязі з наяўнасцю вял. валляка. Лятае дрэнна, таму лазіць па галінах дрэў. Корміцца лісцем трапічных раслін, пераважна ароідных, якое насычана каўчукавым сокам. Гнёзды на дрэвах над вадой. Птушаняты вылупліваюцца амаль голыя з 2 добра развітымі пальцамі з кіпцюрамі, пры дапамозе якіх лазяць па дрэвах; добра плаваюць і ныраюць (дарослыя не могуць). Маюць непрыемны пах.
т. 4, с. 408
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
dobrze
1. добра;
on się dobrze uczy — ён добра вучыцца; ён добры вучань;
dobrze się czuć — добра сябе адчуваць;
przyjdę za godzinę dobrze? — (я) прыйду праз гадзіну, добра?;
dobrze zbudowany — добра складзены; статны, станісты;
to ci zrobi dobrze — гэта табе дапаможа;
dobrze! — добра!;
dobrze ci w tym kapeluszu — гэты капялюш табе да твару; гэты капялюш табе пасуе;
dobrze poinformowany — добра інфармаваны;
dobrze znany — добра вядомы; вядомы;
dobrze mu z oczu patrzy — ён выглядае добрым чалавекам;
jak dobrze pójdzie ... — калі ўсё будзе добра...;
dobrze się komu powodzi — каму шанцуе ў жыцці;
dobrze ci tak! — так табе і трэба!;
dobrze ci tak mówić — табе лёгка казаць;
2. разм. вельмі, значна, зусім;
było już dobrze ciemno — было ўжо зусім цёмна
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
кітава́цца, ‑туецца; незак.
1. Паддавацца кітаванню. У сухую пагоду вокны добра кітуюцца.
2. Зал. да кітаваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
самазаспако́енасць, ‑і, ж.
Бесклапотныя адносіны да справы, заснаваныя толькі на адной упэўненасці, што яна ідзе добра.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)