правашчы́ць, ‑вашчу, ‑вошчыш, ‑вошчыць; зак., што.

Тое, што і праваскаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прагі́н, ‑у, м.

Тое, што і прагіб (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прадзяўба́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Тое, што і прадзяўбці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прамільгаце́ць, ‑ціць; зак.

Тое, што і прамільгнуць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прывя́нуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак.

Разм. Тое, што і прывяць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыраўня́цца, ‑яюся, ‑яешся, ‑яецца; зак.

Разм. Тое, што і прыраўнавацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыстасава́льніцтва, ‑а, н.

Тое, што і прыстасаванства; паводзіны, учынкі прыстасавальніка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прэ́фікс, ‑а, м.

Тое, што і прыстаўка (у 1 знач.).

[Ад лац. praefixus — прымацаваны спераду.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разгультаява́цца, ‑туюся, ‑туешся, ‑туецца; зак.

Разм. Тое, што і разгультаіцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раздзяўба́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Тое, што і раздзяўбці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)