плюсава́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Прызначаны для плюсавання. Плюсавальная машына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

плюсава́нне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. плюсаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

плюсо́ўшчык, ‑а, м.

Спец. Рабочы, які займаецца плюсоўкай, плюсаваннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

плюшчы́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Прызначаны для плюшчэння. Плюшчыльны станок.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пантаграфі́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да пантографа.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

параахаладжа́льнік, ‑а, м.

Спец. Прыбор для рэгулявання тэмпературы пары.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

параме́р, ‑а, м.

Спец. Прылада для вымярэння расходу пары.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паранаі́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адпосіны да паранойі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парафі́раванне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. парафіраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парашутава́нне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. парашутаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)