прамасло́йны, ‑ая, ‑ае.

Спец. З прамымі слаямі. Прамаслойная драўніна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прасады́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да прасодыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прастаты́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да праста́ты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пратэзава́нне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. пратэзаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пратэі́навы, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да пратэіну.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перапрацо́вачны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Прызначаны для перапрацоўкі. Перапрацовачны пункт.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перфара́таршчык, ‑а, м.

Спец. Той, хто працуе на перфаратары.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перхлара́т, ‑у, М ‑раце, м.

Спец. Соль хлорнай кіслаты.

[Ад лац. per — звыш і слова хларат.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перцэпцы́йны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да перцэпцыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перыка́рд, ‑а, М ‑дзе, м.

Спец. Знешняя абалонка сэрца.

[Ад грэч. perí — вакол і kardía — сэрца.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)