аваско́п, ‑а, м.

Прыбор для вызначэння свежасці яец шляхам іх прасвечвання.

[Лац. ovum — яйцо і грэч. skopéō — гляджу.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

авіябудава́нне, ‑я, н.

Вытворчасць лятальных апаратаў, прыбораў і абсталявання для авіяцыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

авіяно́сец, ‑носца, м.

Карабель, прыстасаваны для ўзлёту, пасадкі і перавозкі самалётаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

агульнаабавязко́вы, ‑ая, ‑ае.

Абавязковы для ўсіх. Агульнаабавязковая патрэбнасць. Агульнаабавязковы этап развіцця.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адбе́лачны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які прызначаны, служыць для адбелкі. Адбелачныя матэрыялы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адбо́йны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для адбівання чаго‑н. Адбойны малаток.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абзаво́дак, ‑дку, м.

У выразах: на абзаводак, для абзаводку — на абзавядзенне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абушо́к, ‑шка, м.

Ручны інструмент для адколвання пластоў ломкіх горных парод.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абагача́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які служыць для абагачэння выкапняў. Абагачальная фабрыка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абаграва́льны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для абагравання. Абагравальная ўстаноўка. Абагравальная камера.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)