пераарыентава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., каго-што.

Сарыентаваць па-іншаму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пракле́йшчык, ‑а, м.

Работнік папяровай вытворчасці, спецыяліст па праклейцы паперы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прышлёпаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Разм. Шлёпаючы, прыйсці. Прышлёпаць па гразі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

птушкагадо́вец, ‑доўца, м.

Спецыяліст па птушкагадоўлі; асоба, якая займаецца птушкагадоўляй.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

радыёканцэ́рт, ‑а, М ‑рце, м.

Канцэрт, які перадаецца па радыё.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разнаво́кі, ‑ая, ‑ае.

Такі, у якога вочы неаднолькавыя па колеру.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разназна́чны, ‑ая, ‑ае.

Які адрозніваецца па значэнню ад другога (другіх).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

роўнавялі́кі, ‑ая, ‑ае.

Спец. Роўны па велічыні, аб’ёме. Роўнавялікія колькасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рэстаўра́тарства, ‑а, н.

Дзейнасць па рэстаўрацыі помнікаў мастацтва і пад.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сабакападо́бны, ‑ая, ‑ае.

Па выгляду падобны да сабакі. Сабакападобныя малпы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)