уздры́г, -у, м.

Сутаргавы рух ад моцнага пачуцця; дрыжанне.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

стры́м

‘ад стрымаць’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. стры́м
Р. стры́му

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

глы́бака

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
глы́бака глыбе́й
глыбачэ́й		 найглыбе́й

Іншыя варыянты: глыбо́ка.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дзі́ўна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
дзі́ўна дзіўне́й найдзіўне́й

Іншыя варыянты: дзіўно́.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

каро́тка

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
каро́тка караце́й найкараце́й

Іншыя варыянты: ко́ратка.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ко́ратка

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
ко́ратка караце́й найкараце́й

Іншыя варыянты: каро́тка.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

чу́тна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
чу́тна чутне́й -

Іншыя варыянты: чутно́.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

чутно́

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
чутно́ чутне́й -

Іншыя варыянты: чу́тна.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адві́льваць, -аю, -аеш, -ае; незак. (разм.).

Адмаўляцца, ухіляцца ад чаго-н.

А. ад даручэнняў.

|| зак. адвільну́ць, -ну́, -не́ш, -не́; -нём, -няце́, -ну́ць; -ні́.

|| наз. адві́льванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

адвяза́ць, -вяжу́, -вя́жаш, -вя́жа; -вяжы́; -вя́заны; зак., каго-што.

Вызваліць ад прывязі, аддзяліць ад чаго-н. (прывязанае, завязанае).

А. каня.

А. вяроўку.

|| незак. адвя́зваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)