краязна́вец, ‑знаўца, м.

Спецыяліст па краязнаўству; знаўца якога‑н. краю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

канка́нны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да канкана. Канканныя па.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ларынго́лаг, ‑а, м.

Урач — спецыяліст па хваробах вуха, горла, носа.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ле́пшчык, ‑а, м.

Той, хто займаецца лепкай; спецыяліст па лепцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лімонападо́бны, ‑ая, ‑ае.

Які па выгляду нагадвае лімон. Лімонападобная дыня.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лопасцепадо́бны, ‑ая, ‑ае.

Падобны па форме на лопасць. Лопасцепадобны ліст.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мадэлье́р, ‑а, м.

Спецыяліст па вырабу мадэляў (у 2 знач.).

[Фр. modeleur.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

капіля́рнасць, ‑і, ж.

Здольнасць вадкасцей паднімацца і апускацца па капілярах.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

жыро́, нескл., н.

Перадатачны надпіс па вэксалі, чэку і пад.

[Іт. giro.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мімае́здам, прысл.

Разм. Праездам, па дарозе. Скрыпач мімаездам даў канцэрт.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)