пантанёр

(фр. pantonnier)

ваеннаслужачы інжынерных войск, спецыяліст па навядзенню пантонных мастоў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

радыёаўташту́рман

(ад радыё- + аўташтурман)

аўташтурман, які дзейнічае па сігналах радыёнавігацыйных сродкаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

радыёрэпарта́ж

(ад радыё- + рэпартаж)

перадача па радыё непасрэдна з месца дзеяння.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

радыёсігна́л

(ад радыё- + сігнал)

1) сігнал, перададзены па радыё;

2) радыёхвалі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

скандзі́раваць

(лац. scandere)

выразна, па складах вымаўляць словы (напр. с. верш).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

стэрэо́метр

(ад стэрэа- + -метр)

прыбор для стэрэаскапічнага паказу рэльефу па аэрафотаздымках.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

экспедзі́раваць

(лац. expedire = адпраўляць)

адпраўляць па прызначэнню карэспандэнцыю, тавар і інш.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

шо́ргаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

1. Утвараць шоргат, шорах, тручы, праводзячы чым‑н. па якой‑н. паверхні. Глуха шоргалі шыны легкавых машын. Асіпенка. За кухоннай занавескай недзе ў печы цяжка шоргае днішча чыгуна, і па хаце разносіцца пах варонай бульбы. Палтаран. // Разм. З шумам, шоргатам праводзіць чым‑н., рухацца па якой‑н. паверхні. Дворнік адвярнуўся і пачаў заўзята шоргаць мятлою па тратуары. Якімовіч. Каля ганка Кашалёк доўга шоргаў падэшвамі сандалетаў па металічнай рашотцы, паглядаючы на запыленыя Каціны чаравікі. Парахневіч.

2. Хадзіць, не падымаючы ног. Уперадзе мяне шоргаў ботамі па пыльнай дарозе Косця Лапушок. Даніленка. Шнапс шоргае лапцямі па зямлі, ногі заплятаюцца. Навуменка. // Зачэпліваць чым‑н. за што‑н. [Старшыня] грозна праходзіць сюды-туды паўз самых паліцаяў, ледзь не шоргае плячом па іх насах, зазірае кожнаму ў вочы. Кулакоўскі.

3. Мацаць, абмацваць рукой што‑н., шукаючы што‑н. У цёмных сенцах, перад хатнімі дзвярыма, Камека моцна стукаў аб падлогу ботамі, каб не занесці ў хату снегу, а рукой шоргаў па дзвярах, шукаў клямкі. Галавач.

4. Скрэбці, церці, удараць і пад., утвараючы шоргат, шапаценне. Увечары закруціла мяцеліца. Падняла ў паветры снежны пыл, шоргала крупчаком па платах, па сценах будынкаў, толькі б паказаць неўгамонную чортаву сваю сілу. Ермаловіч. Ільдзінкі біліся ў шыбы, шоргалі, нібы просячыся ў хату. Ваданосаў. // Перамяшчаючы, перасоўваючы што‑н. з месца на месца, утвараць шум.

5. Моцна з шумам ліць (пра дождж). Ноч была рабінавая: раз-пораз грымелі перуны, махалі маланкі, па густым чарналессі шоргаў дождж. Сабаленка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

грузапато́к, ‑у, м.

Масавы, бесперапынны рух грузаў па шляхах зносін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

балансёр, ‑а, м.

Цыркавы артыст-акрабат, які ходзіць па канаце.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)