мыццё н. Wschen n -s; Schuern n -s (падлогі); bwasch m -es (пасуды);

мыццё галавы́ Kpfwäsche f -;

устано́ўка для мыцця́ аўтамабі́ляў Wgenwaschanlage f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

няёмка

1. прысл. nbequem; nhandlich (для рук); npassend, nangebracht (непрыстойны, недарэчны);

2. безас. у знач вык:

я адчува́ю сябе́ няёмка es ist mir pinlich

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прапі́ска ж. nmeldung f -, -en; nmeldebescheinigung f -, -en;

ка́рткі для прапі́скі nmeldebogen pl, nmeldeformulare pl;

жыць без прапі́скі nangemeldet lben [whnen];

абавязко́вая прапі́ска Mldepflicht f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прарэ́шак м.

1. памянш. ein klines Loch, ein kliner Riss;

2. (у штанах) Schlitz m -es, -e; Knpfloch n -(e)s, -löcher (для гузіка)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прут м.

1. Grte f -, -n, Rte f -, -n;

2. (металічны) Stab m -(e)s, Stäbe; Stnge f -, -n (для заслоны і г. д.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

сталю́га ж. спец.

1. (для распілоўкі дроў) Sägebock m -(e)s, -böcke;

2. (варштат) Wrktisch m -(e)s, -e, Wrkbank f -, -bänke; Hbelbank f

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

за́сланка ж., засло́нка ж.

1. (у печы) fenklappe f -, -n, fentür f -, -en;

2. (для закрывання адтулін) Schebetür f, bsperrschieber m -s, -, Klppe f

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ахра́п’е, ‑я, н., зб.

Бацвінне, капуснік і рознае агароднае пустазелле як корм для жывёлы. Назбіраць ахрап’я для кабаноў. □ Узнялі яе зарання, Не паспела і паспаць, Загадалі да снядання На ахрап’е назбіраць. Броўка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аква́рыум, ‑а, м.

1. Штучны вадаём або шкляная пасудзіна для ўтрымання і гадоўлі рыб, водных жывёл і раслін. Марскі акварыум.

2. Збудаванне, спецыяльная ўстанова для вывучэння і дэманстрацыі водных жывёл і раслін.

[Лац. aquarium.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

алхі́мія, ‑і, ж.

Сярэдневяковае містычнае вучэнне, якое папярэднічала навуковай хіміі і было накіравана на адшуканне «філасофскага каменя» як цудадзейнага сродку для лячэння ўсіх хвароб, для ператварэння простых металаў у золата і пад.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)