гіпадынамі́я, ‑і, ж.

Спец. Празмернае аслабленне, паніжэнне мышачнай дзейнасці.

[Ад грэч. hypó — пад, знізу і dynamis — сіла.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гіпнапе́дыя, ‑і, ж.

Спец. Навучанне ў час натуральнага сну.

[Ад грэч. hýpnos — сон і paidéia — навучанне, выхаванне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зані́раванне, ‑я, н.

Спец. Размяшчэнне па зонах. Заніраванне будаўніцтва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зано́рыстасць, ‑і, ж.

Спец. Уласцівасць занорыстага (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зашліфо́ўванне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. зашліфоўваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

здзіра́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Прызначаны для здзірання. Здзіральны інструмент.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зды́мнік, ‑а, м.

Спец. Прыстасаванне для знімання чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зейгерава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; незак., што.

Спец. Рабіць зейгераванне.

[Ад ням. seigern.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зенкерава́нне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. зенкераваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зносаўсто́йлівы, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які валодае зносаўстойлівасцю. Зносаўстойлівы сплаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)