лаго́дна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
лаго́дна лаго́дней
лагадне́й		 найлаго́дней
найлагадне́й

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ла́дна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
ла́дна ладне́й найладне́й

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ла́скава

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
ла́скава ласкаве́й найласкаве́й

Іншыя варыянты: ласка́ва.

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

па-бла́зенску

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
па-бла́зенску
па-блазе́нску		 - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рэ́дка

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
рэ́дка радзе́й
радчэ́й		 найрадчэ́й
найрадзе́й

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

свя́та

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
свя́та свяце́й найсвяце́й

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

суро́ва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
суро́ва суро́вей
сураве́й		 найсураве́й
найсуро́вей

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

то́нка

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
то́нка танчэ́й
тане́й		 найтанчэ́й
найтане́й

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адахво́ціць, -во́чу, -во́ціш, -во́ціць; -во́чаны; зак., каго ад чаго (разм.).

Адвучыць, адбіць ахвоту рабіць што-н.

А. ад курэння.

|| незак. адахво́чваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

адгавары́цца, -вару́ся, -во́рышся, -во́рыцца; зак.

Ухіліцца ад чаго-н., спасылаючыся на якія-н. абставіны; апраўдацца.

Ледзь адгаварыўся ад даручэння.

|| незак. адгаво́рвацца, -аюся, -аешся, -аецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)