ту́ндра, -ы, ж.
Прыродная зона арктычнага пояса, якая характарызуецца суровым кліматам, бязлессем, вечнай мерзлатой, беднай расліннасцю, а таксама тып расліннасці, характэрны для гэтай зоны.
|| прым. ту́ндравы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
тыпавы́, -а́я, -о́е.
1. Які з’яўляецца тыпам, узорам, мадэллю для чаго-н.
Школа пабудавана па тыпавым праекце.
2. Які адпавядае пэўнаму тыпу, узору, мадэлі; стандартны.
Трохпавярховы т. будынак.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
уга́р, -у, м. (спец.).
1. гл. угарэць.
2. мн. -ы, -аў. Адходы пры апрацоўцы валакна, пражы і пад., прыгодныя для новай перапрацоўкі.
|| прым. уга́рны, -ая, -ае.
Угарная пража.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
фізкульту́ра, -ы, ж.
Усебаковае ўмацаванне і ўдасканаленне чалавечага цела пры дапамозе фізічных практыкаванняў, а таксама адпаведная дысцыпліна.
Зала для фізкультуры.
Адпусціць сродкі на фізкультуру.
|| прым. фізкульту́рны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
флаты́лія, -і, мн. -і, -лій, ж.
1. Злучэнне ваенных суднаў, прызначаных для дзеянняў на рэках, азёрах і ў прыбярэжнай зоне мора.
2. Атрад караблёў спецыяльнага прызначэння.
Кітабойная ф.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
фотатэлегра́ф, -а, мн. -ы, -аў, м.
Тэлеграфны апарат для перадачы адлюстраванняў (рукапісаў, малюнкаў, фотаздымкаў) на фатаграфічную паперу, а таксама перадача адлюстраванняў сродкамі такога апарата.
|| прым. фотатэлегра́фны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
шаба́ш, -у́, м. (разм.).
1. Заканчэнне работы, перапынак для адпачынку.
Гудок паклікаў на ш.
2. у знач. вык. Скончана, даволі.
Я за такое больш брацца не буду, ш.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
шланг, -а, мн. -і, -аў, м.
Гнуткая труба для адводу, усмоктвання, пералівання і пад. вадкасцей, газу, сыпучых рэчываў.
Ссыпаць збожжа цераз ш.
Пажарны ш.
|| прым. шла́нгавы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
шу́фель, -фля, мн. -флі, -фляў, м.
Шырокая і глыбокая лапата для перасыпання сыпучых рэчываў.
Перакідваць збожжа шуфлямі.
|| памянш. шу́флік, -а, мн. -і, -аў, м.
|| прым. шу́фельны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
шчыто́к, -тка́, мн. -ткі́, -тко́ў, м.
1. гл. шчыт.
2. Прыстасаванне, якое надзяваецца гульцамі ў футбол ці хакей на галёнку для засцярогі ад удараў.
|| прым. шчытко́вы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)