Verbum

навадны́, -а́я, -о́е.

1. гл. навесці.

2. Які наводзіць на правільны адказ, дапамагае знайсці яго.

Навадное пытанне.

навая́ўлены, -ая, -ае (іран.).

Які ўпершыню дзе-н. з’явіўся, праявіў сябе.

Н. лідар.

|| наз. навая́ўленасць, -і, ж.

падве́дамны, -ая, -ае.

Які знаходзіцца ў чыім-н. распараджэнні, падпарадкаванні.

Установа, падведамная міністэрству.

|| наз. падве́дамнасць, -і, ж.

падно́жны, -ая, -ае.

Які змяшчаецца пад нагамі.

П. зэдлічак.

○

Падножны корм — расліны, якімі корміцца жывёла на пашы.

падпарадкава́льны, -ая, -ае.

У граматыцы: які мае адносіны да будовы сказаў, утвораных па спосабе падпарадкавання.

Падпарадкавальныя злучнікі.

падсвядо́мы, -ая, -ае.

Які знаходзіцца ў падсвядомасці (у 2 знач.), інстынктыўны.

Падсвядомыя рухі.

|| наз. падсвядо́масць, -і, ж.

палігло́т, -а, М -ло́це, мн. -ы, -аў, м.

Чалавек, які ведае многа моў.

Францыск Скарына быў паліглотам.

палу́ндра, выкл.

Вокрык, які перасцерагае аб небяспецы (першапачаткова ў маракоў і пажарных: папярэджанне тыпу «беражыся — падае зверху»).

палюбо́ўнік, -а, мн. -і, -аў, м., чый або каго.

Мужчына, які знаходзіцца ў пазашлюбнай сувязі з жанчынай.

авары́йшчык, -а, мн. -і, -аў, м. (разм.).

1. Работнік аварыйнай службы.

2. Нядбайны работнік, які дапускае аварыі.