усёмагу́тнасць, ‑і, ж.

1. Уласцівасць усёмагутнага. Усёмагутнасць розуму. Усёмагутнасць часу.

2. Бязмежнай улада, сіла. Усёмагутнасць чалавека.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

хуткастрэ́льнасць, ‑і, ж.

Колькасць выстралаў, якую можна зрабіць з якога‑н. віду зброі ў адзінку часу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Бі́знес. Рус. би́знес, укр. бі́знес. Запазычанне новага часу з англ. business ’справа, заняткі’ (busu̯ ’заняты’). Параўн. Шанскі, 1, Б, 117.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Не́кальства ’недахоп вольнага часу; мітусня’ (Нас., Гарэц., Ян., Юрч.). Ад некалі ’няма калі’, параўн. таксама дзеяслоў нёкаліцца ’затрымлівацца, марудзіць’ (Яўс.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Апры́кнуць ’надакучыць’ (Бяльк.). Апрыклы, апрыкліцца (Яруш., Гарэц.) у сувязі з формай прошлага часу. З о‑прык‑ну‑ць. Гл. прыкры.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

duration [djuˈreɪʃn] n. fml даўжыня́, праця́гласць;

of short duration кароткачасо́вы; недаўгаве́чны

♦

for the duration infml на праця́гу пэ́ўнага ча́су

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

again [əˈgen, əˈgeɪn] adv. (i)зно́ў;

now and again час ад ча́су;

once again яшчэ́ раз;

never again ніко́лі, больш ніко́лі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

watch​1 [wɒtʃ] n. гадзі́ннік (кішэнны або ручны);

What time is it by your watch? Колькі часу на тваім гадзінніку?

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

а​II прыназ. (з указаннем гадзіннікавага часу) um (A);

а двана́ццатай гадзі́не um zwölf Uhr

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ДЗЕЕПРЫМЕ́ТНІК,

неспрагальная дзеяслоўная форма з асаблівасцямі дзеяслова і прыметніка. Абазначае дзеянне як прыкмету або ўласцівасць прадмета, што выяўляюцца ў часе. У сучаснай бел. мове Дз. захоўвае дзеяслоўнае кіраванне, мае формы незакончанага і закончанага трывання («сушаны», «высушаны»), цяперашняга і прошлага часу («утвараючая», «высахлая»), залежнага і незалежнага стану («засеянае», «засеяўшае»), а таксама роду, ліку і склону, якія выражаюцца тымі самымі грамат. сродкамі (канчаткамі), што і ў прыметніках. Дз. цяперашняга часу ўтвараюцца суфіксамі «-уч-(-юч-)», «-ач-(-яч-)» і «-ом-(-ем-)», «-ш-(-ым-)»; прошлага часу — суфіксамі «-ўш-», «-ш-», «-л-», «-н-(-ен-, -ан-, -ян-)» і «-т-». Яны могуць мець поўную і кароткую форму («збудаваны» — «збудован»).

Літ.:

Шуба П.П. Дзеяслоў у беларускай мове. Мн., 1968. С. 54—61;

Беларуская граматыка. Ч. 1. Мн., 1985.

П.​П.​Шуба.

т. 6, с. 102

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)