разладава́ць, ‑дую, ‑дуеш, ‑дуе; зак., што.

Вызваліць ад грузу; разгрузіць. Пакуль падняць і адвалачы вагоны, трэба раней разладаваць, муку адправіць на бліжэйшую станцыю. Карпюк.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шалахту́н, ‑а, м.

Абл. Балбатлівы чалавек; пустазвон. Благі той сват, што, дзе трэба, спрытна пагаварыць не ўмее, але бяда, калі і залішне шалахтун. Калюга.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шы́варат, ‑а, М ‑раце, м.

Разм. Каўнер. Максім засмяяўся сухім смехам ды ўзяў старасту за шыварат... Каваль.

•••

Шыварат-навыварат — не так, як трэба; наадварот.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

guard​2 [gɑ:d] v. (against)

1. вартава́ць, ахо́ўваць, пільнава́ць, сцерагчы́;

guard theproperty against thieves ахо́ўваць маёмасць ад зло́дзеяў

2. берагчы́; берагчы́ся; асцерага́цца;

You must guard against catching cold. Вам трэба берагчыся прастуды.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Паблэ́нтацца ’лежачы, перабіраць нагамі (пра дзіця)’ (Сл. ПЗБ). Аўтары слоўніка параўноўваюць з польск. poplątać się ’паплесціся’. Але для тлумачэння ‑б‑ трэба, відавочна, прыняць кантамінацыю з бел. блытаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ладзга́н ’пра малое дзіця, якое соваецца, лазіць куды не трэба’ (зэльв., Сцяц.). Балтызм, параўн. літ. lazgus ’гаваркі, ветлівы, далікатны’, lazgełi ’моцна гаварыць’, ’віцца, развівацца’ (Лаўчутэ, Балтызмы, П7).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Вака́цыі ’канікулы’, адз. л. вакацыя (БРС). З польск. wakacja < лац. vacātio (Булыка, Запазыч., 55). Больш верагодным трэба лічыць непасрэднае запазычанне з семінарскай латыні. Параўн. Фасмер, 1, 267.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Замбо́ліць, замбалі́ць ’гаварыць не тое, што трэба’ (воран., Сл. паўн.-зах.). Хутчэй за ўсё з гіпатэтычнага польск. (незафіксаванага) *zębolić (з zęby ’зубы’). Параўн. рус. валаг. зубо́рить ’жартаваць’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

charity

[ˈtʃærəti]

n., pl. -ties

1) дапамо́га бе́дным, мі́ласьць f.

2) міласэ́рнасьць n., мі́ласьцівасьць

3)

а) дабрачы́ннасьць, дабрадзе́йнасьць f.

б) дабрачы́нная ўстано́ва

Charity begins at home — Дабрачы́ннасьць трэ́ба пачына́ць ад сябе́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

restraint

[rɪˈstreɪnt]

1.

n.

1) абмяжо́ўваньне, абмежава́ньне n.

2) утаймава́ньне, уціхамі́раньне n.

Noisy children sometimes need restraint — Гаманлі́вых дзяце́й ча́сам трэ́ба ўціхамі́рваць

3) стры́манасьць (у пачу́цьцях), замкнёнасьць f.

2.

adj.

стры́маны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)