Verbum

паспадзява́цца báuen vi (на каго-н., на што-н. auf A); sich verlássen* (auf A – быць упэўненым)

мнагазна́чны

1. матэм. méhrstellig;

2. лінгв. polysém, méhrdeutig;

3. (які намякае на што-н важнае) víelsagend, bedéutsam

наглядзе́цца sich satt séhen* (на каго-н., на што-н. an D); sich (D) zur Genüge ánsehen*

паха́паць разм. (in Ménge) pácken vt, ergréifen* vt, fássen vt; schnáppen vt (зубамі) (што-н. nach D)

по́мсціцца, по́мсціць rächen vt; sich rächen, Ráche néhmen* [üben] (каму-н. за што-н. an D, für A)

по́ркаць (hinéin)stécken vt, stóβen* vt;

по́ркаць па́льцам у што-н. mit dem Fínger in étwas stóβen*

прапа́жа ж. разм.

1. Verlúst m -(e)s, -e;

2. разм. (тое, што прапала) das Verlórene (sub)

прыку́сваць, прыкусі́ць hinéinbeißen* vi (што-н. in A);

прыку́сваць язы́к (тс. перан.) sich auf die Zúnge béißen*

расшту́рхаць

1. (натоўп людзей) aus¦einánder stoßen*; beiséite drängen; aus¦einánder drängen (тых, што б’юцца);

2. разм. гл. раскатурхаць

таму́

1. прысл. darúm, déshalb, déswégen;

і таму́ ében [geráde] darúm;

2. злучн.:

таму́ што weil, da, denn