феравальфра́мавы, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да феравальфраму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ферама́рганцавы, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да ферамарганцу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ферасілі́цыевы, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да ферасіліцыю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фераспла́ўшчык, ‑а, м.

Спец. Той, хто займаецца вырабам ферасплаваў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ферментацы́йны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Прызначаны для ферментацыі. Ферментацыйны завод.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фібрыля́рны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да фібрылы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фізіятры́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да фізіятрыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

філі́тавы, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да філіту.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фітафа́г, ‑а, м.

Спец. Жывёла, якая корміцца расліннай ежай.

[Ад грэч. phytón — расліна і phágos — пажыральнік.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

флаці́раванне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. флаціраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)