варката́ць, ‑коча;
1. Муркаць (пра ката).
2. Буркаваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
варката́ць, ‑коча;
1. Муркаць (пра ката).
2. Буркаваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
заўдаве́ць, ‑ею, ‑ееш, ‑ее;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
заштурхну́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце;
Штуршкамі запіхнуць, прымусіць увайсці, змясціцца куды‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
маланкападо́бны, ‑ая, ‑ае.
Падобны на маланку; які нагадвае чым‑н. (формай, імклівасцю і
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
метамарфі́зм, ‑у,
[Ад грэч. metamorphō — пераўтвараю.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
двухпо́лле, ‑я,
Спосаб апрацоўкі зямлі, пры якім штогод палавіна ворнай зямлі знаходзіцца
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
духмя́ны, ‑ая, ‑ае.
З моцным прыемным пахам; пахучы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кантава́льнік, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
набаранава́ць, ‑ную, ‑нуеш, ‑нуе;
Апрацаваць бараной зямлю ў якой‑н. колькасці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
няўсе́длівы, ‑ая, ‑ае.
Які не вызначаецца ўседлівасцю.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)