стацыяна́рнасць, ‑і, ж.

Спец. Уласцівасць стацыянарнага (у 4 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

стрыкту́рны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да стрыктуры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

стыкава́ць, ‑кую, ‑куеш, ‑куе; незак., што.

Спец. Ажыццяўляць стыкоўку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

субпадра́дчык, ‑а, м.

Спец. Арганізацыя, якая працуе па субпадраду.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сча́лены, ‑ая, ‑ае.

Спец. Дзеепрым. зал. пр. ад счаліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тані́раванне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. таніраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тарфарэ́з, ‑а, м.

Спец. Машына для рэзкі тарфяной масы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тарцава́нне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. тарцаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

таршанава́нне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. таршанаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тары́раванне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. тарыраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)