таўчы́льня, ‑і, ж.

Спец. Прыстасаванне, устройства для драбнення чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тачы́льны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для навострывання рэжучых інструментаў. Тачыльны камень.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трух-тру́х, выкл.

Ужываецца гукапераймальна для абазначэння бегу дробнай рыссю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трэпа́н, ‑а, м.

Спец. Інструмент для свідравання косці пры трэпанацыі.

[Фр. trépan з грэч.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тэлегра́мны, ‑ая, ‑ае.

Уласцівы тэлеграме, прызначаны для яе. Тэлеграмны бланк.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тэнзіёметр, ‑а, м.

Спец. Прыбор для вымярэння паверхневага нацяжэння вадкасцей.

[Лац. tendere — нацягваць, напружваць і грэч. metreō — вымяраю.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тэрмо́граф, ‑а, м.

Прыбор для аўтаматычнай запісу змен тэмпературы надвор’я.

[Ад грэч. thermē — цяпло, гарачыня і grapho — пішу.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уто́чнік, ‑а, м.

Спец. Рабочы, які падрыхтоўвае ўток для ткання.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

утыльзаво́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Завод, прызначаны для перапрацоўкі утылю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

факультаты́ў, ‑тыва, м.

Разм. Неабавязковы для наведвання, звышпраграмны вучэбны курс.

[Лац. facultas — магчымасць.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)