рэкупера́тар, ‑а, м.

Спец. Апарат для рэкуперацыі. Трубчасты рэкуператар.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самазато́чванне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. самазаточвацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самаўзгара́льнасць, ‑і, ж.

Спец. Здольнасць да самаўзгарання. Самаўзгаральнасць торфу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сапраге́навы, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які нараджае гніенне. Сапрагенавыя бактэрыі.

[Ад грэч. sapros — гнілы і genos — род.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

саціні́раванне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. сацініраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

свінцава́нне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. свінцаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

святлокапірава́нне, ‑я, н.

Спец. Здыманне копій пры дапамозе святла.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

святлометры́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да святламетрыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

секвестрава́нне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. секвестраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сералагі́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да сералогіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)