трэматадо́зы

(ад трэматоды)

глісныя хваробы чалавека і жывёл, якія выклікаюцца трэматодамі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

тэлазіёзы

(ад тэлазііды)

глісныя хваробы жывёл і чалавека, якія выклікаюцца тэлазіідамі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

тэніідо́зы

(ад тэнііды)

глісныя хваробы жывёл і чалавека, якія выклікаюцца тэніідамі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

фасцыялёзы

(ад фасцыёла)

глісныя хваробы жывёл і чалавека, якія выклікаюцца фасцыялідамі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

філярыято́зы

(ад філярыяты)

глісныя хваробы жывёл і чалавека, якія выклікаюцца філярыятамі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

фітагельмі́нты

(ад фіта- + гельмінты)

гельмінты класа нематодаў, якія выклікаюць хваробы раслін.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

цэстадо́зы

(ад цэстоды)

глісныя хваробы жывёл і чалавека, якія выклікаюцца цэстодамі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

эхінастаматыдо́зы

(ад эхінастаматыды)

глісныя хваробы птушак, радзей млекакормячых, якія выклікаюцца эхінастаматыдамі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Ваўча́нка ’хвароба ваўчанка’ (БРС). Рус. волча́нка. У бел. мове, магчыма, запазычанне з рус., дзе назва ўтворана ад волк (па характару хваробы). У рус., магчыма, калька з лац. lupus ’тс’ (літаральна ’воўк’). Гл. Гараеў, 54; Фасмер, 1, 346; Шанскі, 1, В, 153.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ве́тры і вятры́ ’нячысцікі’; ’віхры’, рус. маск. ве́тер ’нячыстая сіла’, польск. wiatr, wiater ’персаніфікацыя ветру ў народных паданнях’. Мн. л. да вецер (гл.) з захаваннем старажытнай семантыкі — абагульненая назва нячысцікаў, матываваная разбуральнай сілай ветру, а таксама яго здольнасцю «прыносіць» розныя хваробы.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)