інтуітыві́зм, ‑у, м.

Рэакцыйны суб’ектыўна-ідэалістычны напрамак у буржуазнай філасофіі эпохі імперыялізму, які імкнецца прынізіць навуковае, лагічнае пазнанне, супроцьстаўляючы яму інтуіцыю (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неакласіцы́зм, ‑у, м.

Розныя па сацыяльнай накіраванасці плыні ў мастацтве другой паловы 19–20 стст., якім уласцівы зварот да традыцый антычнасці, эпохі Адраджэння і класіцызму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бая́рскі, ‑ая, ‑ае.

Гіст. Які мае адносіны да баяраў, належыць баярам. Баярская сядзіба. // Які складаецца з баяраў. Баярская дума. // Уласцівы баярам. Баярскі быт эпохі Івана Грознага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выкапнёвы, ‑ая, ‑ае.

1. Здабыты з нетраў зямлі. Выкапнёвая сыравіна.

2. Які існаваў у далёкія геалагічныя эпохі і захаваўся ў пластах зямлі (пра жывёл, расліны). Выкапнёвы мамант.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

развіва́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да развіцца.

2. Адбывацца, працякаць. Сусветны камуністычны рух нашай эпохі паспяхова развіваецца, пераадольваючы цяжкасці і перашкоды на сваім шляху. «Полымя».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

renaissance [rɪˈneɪsəns] n.

1. the Renaissance Рэнеса́нс, эпо́ха Адраджэ́ння;

Renaissance art маста́цтва эпо́хі Адраджэ́ння

2. адраджэ́нне (мастацтва, архітэктуры, літаратуры і да т.п.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

канцо́на, ‑ы, ж.

1. Род лірычнага верша ў італьянскай і старафранцузскай паэзіі сярэдніх вякоў і эпохі Адраджэння.

2. Лірычная песня, якая па гучанню набліжаецца да італьянскай народнай песні.

[Іт. canzone.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

etos, ~u

м. дух;

etos polskości — дух польскасці;

etos epoki — дух эпохі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

past​2 [pɑ:st] adj.

1. міну́лы;

in past years/centuries/ages у міну́лыя гады́/стаго́ддзі/эпо́хі

2. ling. про́шлы;

the past tense про́шлы час

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

характары́стыка ж., в разн. знач. характери́стика;

х. эпо́хі — характери́стика эпо́хи;

х. з ме́сца рабо́ты — характери́стика с ме́ста рабо́ты;

х. турбі́ны — характери́стика турби́ны

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)