адвучы́цца, -вучу́ся, -ву́чышся, -ву́чыцца; зак.

1. ад чаго і з інф. Адвыкнуць ад чаго-н.

А. курыць.

2. Закончыць навучанне або знаходзіцца на вучобе нейкі час (разм.).

А. ў сярэдняй школе.

Адвучыўся год на курсах.

|| незак. адву́чвацца, -аюся, -аешся, -аецца (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вучы́цца несов. учи́ться; обуча́ться;

в. ў шко́ле — учи́ться (обуча́ться) в шко́ле;

в. страля́ць — учи́ться стреля́ть;

в. на ўла́сных (на сваі́х) памы́лках — учи́ться на со́бственных оши́бках;

век жыві́ — век вучы́сяпогов. век живи́ — век учи́сь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

colleague

[ˈkɑ:li:g]

n.

кале́га -і m., ся́бра (па слу́жбе, па шко́ле)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

уро́к, -а, мн. -і, -аў, м.

1. Вучэбная работа, зададзеная вучню.

Вывучыць у.

Не зрабіў урокаў.

Складаны ў.

На заўтра ў мяне многа ўрокаў.

2. Вучэбная гадзіна, прысвечаная асобнаму прадмету.

У. роднай мовы.

Званок на ў., з урока.

Зарабляць урокамі (даючы прыватныя ўрокі).

3. Работа, якая павінна быць выканана да пэўнага тэрміну (уст.).

Выканаць дзённы ў.

4. перан. Нешта павучальнае, з чаго можна зрабіць вывад на будучае.

Урокі гісторыі.

Атрымаць добры ў.

Гэта табе будзе ў. надалей.

Браць урокі чаго ў каго — вучыцца ў каго-н. прыватным чынам, не ў школе.

Браць урокі музыкі.

Даваць урокі — выкладаць асобным вучням, не ў школе.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

кандуі́т, ‑а, М ‑дуіце, м.

У дарэвалюцыйнай школе — журнал, у які заносіліся звесткі аб паводзінах вучняў.

[Ад фр. conduite — паводзіны.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

powtórka

ж. разм. паўтарэнне (у школе); паўтор

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

пазашко́льны, ‑ая, ‑ае.

Які адбываецца, праходзіць не ў школе; які існуе акрамя школы. Пазашкольная работа. Пазашкольныя ўстановы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

boarder [ˈbɔ:də] n.

1. ву́чань, які́ жыве ў інтэрна́це пры шко́ле

2. кватара́нт; кватара́нтка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

locker [ˈlɒkə] n. ша́фка з замко́м (для адзення, абутку ў школе, спартзале, на працы)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

optional [ˈɒpʃənl] adj. неабавязко́вы, па вы́бары;

optional subjects at school факультаты́ўныя прадме́ты ў шко́ле

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)