чатырохто́мнік, ‑а, м.

Твор або збор твораў у чатырох тамах.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чатырохто́мны, ‑ая, ‑ае.

Які складаецца з чатырох тамоў. Чатырохтомнае выданне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чатырохсто́пны, ‑ая, ‑ае.

Які складаецца з чатырох вершаваных стоп. Чатырохстопны ямб.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

quadruple​2 [ˈkwɒdrʊpl] adj.

1. чацвярны́, з чатыро́х частак; чатырохкра́тны

2. у чаты́ры разы́ бо́льшы; чатырохразо́вы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

víerteilig a які́ [што] склада́ецца з чатыро́х ча́стак

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

арыфмо́метр, ‑а, м.

Настольная лічыльная машына для механічнага выканання чатырох арыфметычных дзеянняў.

[Ад грэч. arithmos — лік і metreo — вымяраю.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чатырохчле́нны, ‑ая, ‑ае.

Які складаецца з чатырох членаў, частак. Чатырохчленныя сінанімічныя рады.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

«Пакт згоды і супрацоўніцтва», гл. «Пакт чатырох» 1933

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

«Пакт чатырох» 1933 3/441; 8/34, 35

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

катрэ́н, ‑а, м.

Вершаваная страфа з чатырох радкоў, якая мае закончаную думку; чатырохрадкоўе.

[Фр. quatrain ад quatre — чатыры.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)